Եթե դու այնտեղ լինեիր

Ողջույն, սիրելի՛ ընթերցող։

Արի՛ պատկերացնենք, որ ժամանակի թևերին նստած՝ հասել ես հեռու, շատ հեռու՝ Բեթլեհեմ։ Գիշեր է։ Երկինքը, կարծես շունչը պահած, սպասում է ինչ-որ կարևոր իրադարձության։ Հանկարծ մի պայծառ աստղ է փայլում՝ ավելի մեծ, քան բոլոր մյուսները։ Նրա լույսն ուղղվում է մի համեստ քարայրի վրա։ Մոտենում ես ու տեսնում՝ ներսում մի երիտասարդ մայր է, գրկում՝ նորածին մանուկ։ Մանկան հայացքը խաղաղ է, հեզ ու անսահման բարի։ Նա Հիսուսն է՝ Փրկիչը, որ եկել է աշխարհ բոլորիս համար։ Նրան շրջապատած մարդկանցից ոչ մեկը շքեղ հագուստով չէ. միայն հովիվներ են, որոնք բերել են իրենց խոնարհ սրտերը՝ որպես նվեր։ Եթե դո՛ ւ այնտեղ լինեիր, ի՞նչ կանեիր։ Գուցե ձեռքերովդ տաքացնեիր մանկանը։ Կամ նրան քո սիրելի խաղալիքը նվիրեիր։ Գուցե երգեիր մի մեղմ մեղեդի։ Եվ գուցե զգայիր, թե ինչպես է ոչ միայն մսուրը, այլև ամբողջ աշխարհը լցվում խաղաղությամբ։ Գիտե՞ս, մինչ օրս ոչինչ չի փոխվել։ Հիմա էլ նույն խաղաղությունն ու հույսը կարող է զգալ յուրաքանչյուրը, ով Սուրբ Ծնունդը նշում է սրտանց՝ գնահատելով այն հրաշքը, որը տեղի է ունեցել ավելի քան երկու հազար տարի առաջ։ Երբ ապրում ես՝ սեր տարածելով ու լուսավորելով քո շուրջը, շարունակում ես այն պատմությունը, որը սկսվեց Բեթլեհեմի մի համեստ մսուրում։ Հիշի՛ր, ամեն մի ժպիտ, փոքրիկ նվեր կամ բարի արարք կարող է դառնալ մի նոր աստղ, որ փայլում է երկնքում ու լուսավորում ուրիշների ճանապարհը։